JEDYNA taka usługa w Polsce
Zaufali nam:
Zaufali nam:

Cukrzyca – wszystko, co musisz wiedzieć

Choroba cywilizacyjna, która dotyka coraz większej części społeczeństwa. Chorują na nią dorośli, dzieci i seniorzy. Obarczona ryzykiem licznych powikłań zostaje z człowiekiem na całe życie, ponieważ nie istnieje na nią lek – cukrzyca.  Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), w 1980 roku chorowało na nią około 108 milionów ludzi. Postęp cywilizacyjny sprawił, że w 2014 roku liczba ta wzrosła do 422 milionów. Szacuje się, że do 2040 roku, osób cierpiących na to schorzenie będzie już ponad 640 milionów na całym świecie. Co to jest cukrzyca? Jakie są jej rodzaje i objawy? Jak ją leczyć? Wszystkiego dowiesz się z naszego artykułu.

Urządzenia dla diabetyków chorujących na cukrzycę

Co to jest cukrzyca?

Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna, która charakteryzuje się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi. Wiąże się ona z zaburzeniami wydzielania i/lub nieprawidłowym działaniem insuliny – hormonu produkowanego przez trzustkę, odgrywającego kluczową rolę w metabolizmie glukozy (cukru). Rozróżnia się dwa jej rodzaje – cukrzycę typu 1 i cukrzycę typu 2. Kluczową sprawą jest jej szybkie rozpoznanie – nieleczona jest bardzo niebezpieczna dla zdrowia, może doprowadzić nawet do śmierci. I chociaż nie da się jej wyleczyć, odpowiednie leki i zmiana trybu życia połączona z regulacją poziomu cukru we krwi sprawiają, że chory może normalnie funkcjonować. Cukrzyca zalicza się nie tylko do schorzeń cywilizacyjnych, ale także do chorób starczych, które dotykają seniorów.

Hiperglikemia, glukoza, insulina – czy wiesz, co to jest?

Cukrzyca to choroba, która charakteryzuje się podwyższonym stężeniem cukru we krwi, czyli hiperglikemią. Prawidłowe stężenie glukozy (cukru) powinno wynosić na czczo 60-100 mg/dl. Gdy norma ta jest znacznie przekroczona, mówimy właśnie o hiperglikemii – jest ona cechą wspólną wszystkich jednostek chorobowych, które zaliczamy do cukrzycy. Dlaczego glukoza jest tak ważna? Ponieważ pełni w organizmie niezwykle istotną funkcję – jest podstawowym źródłem energii człowieka. Wszystkie węglowodany, które codziennie spożywamy, są przekształcane do glukozy i jedynie w takiej formie mogą być później wykorzystywane przez nasze komórki. Ponieważ organizm człowieka dąży do równowagi, na drodze ewolucji wykształciło się wiele mechanizmów, które regulują poziom glukozy w naszej krwi. Jednym z głównych hormonów, który wpływa na ilość dostępnego cukru, jest insulina. Człowiek jest w stanie także magazynować ten związek pod postacią glikogenu w wątrobie i w mięśniach.

Co dzieje się, kiedy spadnie nam poziom cukru we krwi? Dzięki uwolnieniu jego cząsteczek z zapasów możemy nadal sprawnie funkcjonować. Jeżeli jednak wszystkie mechanizmy zawodzą i dochodzi do zaburzeń gospodarki cukrowej, przewlekła hiperglikemia przyczynia się do powstawania problemów w działaniu naszych komórek i narządów.

Dlaczego tak wiele osób choruje na cukrzycę?

Wzrost liczby zachorowań na cukrzycę ma wiele przyczyn. Jedną z głównych i najczęściej wymienianych jest styl życia. Ograniczona do minimum aktywność fizyczna, złe nawyki żywieniowe, przez które wiele osób dotkniętych jest nadwagą i otyłością, nadużywanie alkoholu i palenie papierosów – wszystko to ma ogromny wpływ na pojawienie się tego schorzenia. Genetyka również odgrywa tu ważną rolę – jeżeli w rodzinie zdarzały się przypadki zachorowań, należy zachować szczególną czujność, ponieważ automatycznie zwiększa to ryzyko pojawienia się cukrzycy.

Badanie krwi u diabetyka chorującego na cukrzycę

Cukrzyca – diagnoza

Niezwykle istotną kwestią jest jak najwcześniejsze zdiagnozowanie cukrzycy. Pozwala to nie tylko na szybkie wdrożenie leczenia, ale także zmianę diety na taką, która pozwoli na prawidłowe funkcjonowanie i systematyczne kontrolowanie poziomu glukozy we krwi. Jest to jednocześnie sposób zapobiegania wszelkim powikłaniom, do których może dojść w przypadku braku wdrożenia odpowiedniego leczenia. Nieleczona cukrzyca wpływa bowiem na cały ludzki organizm, stopniowo niszcząc układ wewnętrzny i kolejne narządy w ciele chorego. Na początku, lekarz przeprowadza z pacjentem szczegółowy wywiad, po którym powinien zlecić szereg szczegółowych badań, w tym diagnostykę krwi pod kątem glukozy.

Jakie objawy powinny zwrócić Twoją uwagę?

Zdarza się tak, że cukrzyca przebiega bezobjawowo lub jej symptomy nie są charakterystyczne. W takim przypadku, chory często nie jest świadom tego, że cierpi na tego typu schorzenie. Na co jednak z całą pewnością należy zwrócić uwagę? Co powinno nas zaniepokoić?

  • duże pragnienie i częste uczucie potrzeby picia;
  • częstsze niż zwykle oddawanie moczu;
  • utrata masy ciała (także nagła, kiedy nic nie zmienialiśmy w diecie);
  • duży apetyt, napady głodu i zwiększona chęć sięgania po jedzenie;
  • ogólne osłabienie, senność;
  • częste problemy ze skórą;
  • wolniejsze i trudniejsze gojenie się ran;
  • infekcje pęcherza;
  • świąd skóry;
  • uczucie mrowienia w kończynach;
  • drętwienie kończyn;
  • problemy z koncentracją;
  • stany zapalne.

Chociaż wymienione wyżej objawy wcale nie są jednoznaczne, to w przypadku cukrzycy większość z nich ze sobą współwystępuje. Dostrzeżenie tego typu zmian powinno nas jednak zmobilizować do wizyty u lekarza i poddaniu się szeregowi badań.

Kostki cukru w niebieskim kubku

Cukrzyca typu 1

Cukrzyca typu 1 nazywana jest cukrzycą insulinozależną. Ujawnia się w dzieciństwie (zazwyczaj u dzieci do 10 roku życia) oraz u młodych i dorosłych osób (do 30 roku życia). Spowodowana jest całkowitym brakiem wydzielania insuliny wywołanym przez uszkodzenie komórek trzustki (organu odpowiedzialnego za produkcję i wydzielanie insuliny). Jej przyczyna nie jest do końca znana, jednak pod uwagę bierze się predyspozycje genetyczne, które razem z czynnikami środowiskowymi, takimi jak np. infekcje wirusowe prowadzą do rozwoju schorzenia. Coraz częściej mówi się także o tym, że na cukrzycę typu 1 wpływ ma otyłość oraz mała aktywność fizyczna. W definicji cukrzycy typu 1 mieści się także cukrzyca typu LADA oraz cukrzyca monogenowa. Pierwsza dotyczy 5-10% osób z rozpoznanym schorzeniem po 35 roku życia. Ma podłoże autoimmunologiczne i ujawnia się u ludzi dorosłych. Monogenowa natomiast, stanowi jedynie 1-2% wszystkich przypadków. Ponieważ powstaje w wyniku pojedynczej mutacji, do jej zdiagnozowania wymagane jest wykonanie badania genetycznego.

Czynniki ryzyka w cukrzycy typu 1

Najczęstsze czynniki ryzyka w cukrzycy typu 1 to:

  • cukrzyca typu 1 u osoby z najbliższej rodziny (u krewnego pierwszego stopnia);
  • stan przedrzucawkowy w ciąży;
  • częste infekcje w dzieciństwie;
  • występowanie innych chorób autoimmunologicznych (choroba Addisona, czy Hashimoto).

Cukrzyca typu 2

Najczęstszym rodzajem cukrzycy, który dotyczy blisko 80% wszystkich cierpiących na to schorzenie, jest cukrzyca typu 2. U jej podstaw leży nieprawidłowe działanie insuliny w organizmie, tzw. insulinooporność. Chorobie najczęściej towarzyszy otyłość oraz nadciśnienie tętnicze, a dotyka ona przede wszystkim ludzi starszych. Leczenie opiera się głównie na zmianie diety, wprowadzeniu aktywności fizycznej oraz podawaniu leków doustnych (przeciwcukrzycowych), choć coraz częściej chorzy przechodzą na przyjmowanie insuliny. Oprócz uwarunkowań genetycznych najczęstszymi czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy typu 2 są:

  • nadwaga;
  • otyłość, zwłaszcza brzuszna, ponieważ ma ona ścisły związek z nieprawidłowym działaniem insuliny w organizmie;
  • brak aktywności fizycznej lub znikoma jej ilość;
  • siedzący tryb życia;
  • zła dieta, przejadanie się i niedostarczanie organizmowi odpowiedniej i niezbędnej ilości składników odżywczych;
  • stres;
  • cukrzyca ciążowa

Cukrzyca ciążowa

Ten rodzaj schorzenia diagnozuje się wyłącznie u kobiet w trakcie ciąży. Chociaż ustępuje ona po urodzeniu dziecka, to w grupie kobiet ciężarnych istnieje wyższe ryzyko zachorowania na cukrzycę w przyszłości niż u kobiet, które nie miały tego typu powikłań. Jej przyczyną jest znaczny wzrost hormonów, które działają przeciwnie do insuliny (estrogenów, progesteronu). W konsekwencji wszystkich zmian, u kobiety z cukrzycą ciążową zwiększa się ryzyko zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Leczenie takiej choroby zawsze powinno być odpowiednio prowadzone – najlepiej w wyspecjalizowanych ośrodkach ginekologiczno-diabetologicznych.

Leki na cukrzycę

Cukrzyca typu 3

Cukrzyca typu 3 inaczej nazywana wtórną stanowi około 3% wszystkich postaci tego schorzenia w Europie i Ameryce Północnej. Wywołują ją najczęściej długotrwałe terapie lekami stosowanymi np. w chorobach układu krążenia (leki moczopędne, szczególnie te, zestawione z lekami sterydowymi i beta blokerami), choroby takie jak nadczynność tarczycy, czy choroba Cushinga, genetycznie uwarunkowane schorzenia dotyczące przemiany materii, czy choroby trzustki (rak trzustki, przewlekłe zapalenie trzustki).

Powikłania cukrzycy

Długotrwałe podwyższenie cukru nigdy nie będzie dla naszego organizmu obojętne. Ponieważ z glukozy korzysta w naszym ciele praktycznie każda komórka, powikłania związane z hiperglikemią mogą wiązać się z zaburzeniami i niewydolnością różnych narządów – serca, nerek, oczu, czy naczyń krwionośnych. W związku z tym, chorzy narażeni się m.in. na:

  • ślepotę i uszkodzenie narządu wzroku;
  • niewydolność nerek i konieczność stosowania dializ;
  • udar mózgu;
  • martwicę w obrębie stopy i jej amputację (tzw. stopa cukrzycowa);
  • zawał serca.

Co więcej, długotrwałe podwyższenie cukru osłabia odporność, powoduje gorsze gojenie się ran i pojawienie się problemów ze skórą.

Zapobieganie cukrzycy

Ponieważ cukrzyca jest chorobą nieuleczalną, doskonale sprawdza się tu powiedzenie, że lepiej jej zapobiegać, niż leczyć. Istotną kwestią jest więc odpowiednia profilaktyka. Ponieważ cukrzyca typu 1 może mieć podłoże genetyczne, jeśli w naszej najbliższej rodzinie występuje to schorzenie, powinniśmy przynajmniej raz w roku kontrolować poziom glukozy. Istotnym elementem profilaktycznym zarówno w typie 1, jak i w typie 2 cukrzycy, jest odpowiednia dieta i aktywność fizyczna. Kluczową sprawą jest utrzymywanie prawidłowej masy ciała. Dostarczanie organizmowi niezbędnych witamin, składników odżywczych i porcji ruchu minimum 3 razy w tygodniu po 30 minut, powinno być naszym priorytetem.

Starsza kobieta z cukrzycą patrząca na fotografa

Dieta cukrzyka

Co daje nam zmiana diety? Dzięki zmianom nawyków następuje poprawa metabolizmu węglowodanów i tłuszczów. Powstrzymujemy rozwój powikłań i zmniejszamy ryzyko pojawienia się miażdżycy. W przypadku osób otyłych, spadek masy ciała wpływa nie tylko na lepszą kondycję fizyczną, ale psychiczną. Dieta cukrzycowa może być różna, wszystko zależy od rodzaju schorzenia, najczęściej jednak opiera się na najbardziej popularnych, prostych i zbilansowanych zasadach zdrowego odżywiania. Chorzy przyjmujący insulinę w stałym schemacie powinni spożywać 5 posiłków dziennie z odpowiednim stosunkiem białek, cukrów i tłuszczu.

Aktywność fizyczna

U chorych na cukrzycę wskazana jest odpowiednio dobrana i przemyślana aktywność fizyczna. I chociaż odgrywa ona istotną rolę, może być też przyczyną stanu niedocukrzenia, dlatego tak istotne jest zrozumienie problemu i całego mechanizmu cukrzycy. Chory powinien dobrze zaplanować ćwiczenia oraz dawkę jedzenia, którą przyjmie przed lub w trakcie ich wykonywania.

Starszy mężczyzna z czapką na głowie chorujący na cukrzycę

Jak dbać o bliskich chorych na cukrzycę?

Cukrzyca jest jedną z chorób wieku starczego. Dotyka wielu seniorów, którzy przez wzgląd na problemy ze zdrowiem często nie potrafią być samodzielni i potrzebują wsparcia najbliższych. Nie chcąc być ciężarem, często zamykają się w sobie i nie potrafią poprosić o pomoc. Nie należy o nich absolutnie zapominać. Codzienny kontakt, opieka i okazane zainteresowanie mogą stać się dodatkowym lekiem, działającym lepiej niż niejedna tabletka. Doskonałym sposobem na okazanie przywiązania do seniora, może być urządzenie lokalizujące, takie jak zegarek z GPS lub opaska S.O.S. z GPS. Dlaczego? Nosząc na dłoni tego typu narzędzie, starsza, schorowana osoba ma poczucie, że w każdym momencie i w każdej okoliczności może liczyć na wsparcie bliskich. Opiekun może ją zlokalizować, mogą do siebie zadzwonić i co więcej, w sytuacji wzbudzającej niepokój, senior wyśle alert S.O.S. na telefon bliskiego, który wygodnie odbiera wszelkie powiadomienia w dedykowanej aplikacji Bezpieczny Senior.

Zegarek z GPS i aplikacja Bezpieczny Senior

Zegarek z GPS to zminiaturyzowany telefon, który dzwoni i odbiera połączenia przychodzące. Z powodzeniem może zastąpić telefon komórkowy, który często odkładany jest przez starszą osobę w miejsce, o którym senior zapomina. W dedykowanej aplikacji opiekun może szybko ustalić dokładne miejsce, w którym w czasie rzeczywistym znajduje się jego bliski, a także ma możliwość sprawdzenia historii lokalizacji i zweryfikowania, czy starsza osoba na pewno odbyła wizytę lekarską. Usługa daje możliwość ustawienia przypomnienia o lekach, czy wyznaczenia własnych stref bezpieczeństwa. W razie wypadku, zasłabnięcia, czy w innej niepokojącej sytuacji, senior może wysłać powiadomienie S.O.S. do najbliższych i szybko otrzymać od nich niezbędną pomoc. 

Opaska dla seniora i aplikacja Bezpieczny Senior

Lekkie urządzenie, zakładane na nadgarstek z dwoma widocznymi, dużymi guzikami do odbierania połączeń oraz wysyłania powiadomień S.O.S. Idealnie sprawdzi się u seniorów wymagających stałej opieki, którzy ze względu na swój stan zdrowia potrzebują narzędzia łatwego w obsłudze. Podobnie jak w przypadku smartwatcha, opaska w połączeniu z aplikacją Bezpieczny Senior daje możliwość szybkiej lokalizacji, sprawdzenia historii miejsc, w których przebywał bliski, czy wyznaczenia stref bezpieczeństwa, o których opuszczeniu, i o powrocie, do których opiekun zostanie powiadomiony na swój telefon. 

Komentarze do wpisu (0)
Zostaw komentarz
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper Premium